DOSTOEVSKII FEDOR MIKHAILOVICH. ARRESTEER. KATORGA

In De april 1849 g. Literator Dostoevskii werd op de handel petrashevtsev gearresteerd en begiftigde in Alexeevskii ravelin Petropavlovskoi fortesses. Op eerst doprose 'rebelleren' geeist: 'Ik volnodumets in gelijk besef, bij wie misschien geroepene volnodumtsem en iedere persoon die in de diepte van het hart de gevoelen vrijje te zijn burger, gevoelen vrij om soort de otechestvu toe te wensen, omdat verneemt in het hart van de en liefde naar otechestvu, en bewustzijn welk op de Griek calends niets schaadde niet naar hem'.

En na acht maanden, 22 December 1849 g. In het nummer andere petrashevtsev het voerde op Semenovskii plats in Peterburg uit, waar veroordeelde was zachitan hoofdstad zin. Leix waarna hoe naar de eerst klassikaal van de misdadigers sloot ogen aan en soldaten vskinuli ruzhia voor zalpa, werd verklaard die kazn wordt katorgoi met navolgende aanwending in de legers ryadovymi vervangen. Belated Dostoevskii herdacht: 'Het vonnis van de hoofdstad straf rasstrelyaniem gelezen naar ons alle preliminarily, is lezen was vovse niet in de scherts; Bijna alle veroordeeld waren zeker die het zal geexecuteerd worden, en droeg, tenminste, tien benard, van bezmerno de afschuwelijke minuten van de verwachting van de dood. In deze laatste minuten enkel van ons ... Misschien, en speet andere zware materies de ... Maar dat materie, voor welk ons verwierpen die denken, die besefen welk erop hielden onze animo na, werden door het wasmiddel baptism van het bloed, voor welk naar ons vele prostitsya gepresenteerd!'

Tegen het eind Januari 1850 g. Dostoevskii werd Omskii hekje binnengedragen, waar vertrok complete 4 de-zomer term van slopende werken. Hier gaat die Dostoevskii uitschreef over de blijven katorge aan: 'Gelefvde wij in de opper, alle aaneen in de casern ... Ons hoe seldei in de buis ... Geslapene wij op naakt bed van de planken, werd podushka gelaten. Ukryvalis pudgy polushubkami ... Alle avond drognesh ... Ik dikwijls lag ziek in het ziekenhuis. Van de geestesstoornis van de zenuwen mijn geschiedde paduchaya ... En op katorge tussen dieven ik, in vier jaren, vertelde tenslotte mensen ... Waarome chudnyi natie. Over het algemeen nietooverlopt zich keer voor mij. Als ik leerde van niet Rusland aan, zo natie Russische bijstere inktkoker, en zo bijstere inktkoker, hoe, misschien, niet menig het' weet.

Jaren voerden tussen ugolovnykh misdadigers, serieus gebeinvloed op de wereld vooruitzicht van jonge schrijver uit: 'Dit verduurde nevyrazimoe, eindeloos ... Alle manier van de minuut tyagotela hoe klei is mijngang op de geest'. Perezhitye hersenen-storm, droefgeestigheid en eenzaamheid, 'baan overheen soboi', de 'ernstige heroverweging van voormalig leven', van ingewikkelde gamma gevoelen van de vertwijfeling tot toe trouw in de snelle uitvoering van hoge missie, alle dit dushevnyi ervaring ostrozhnykh jaren oud nadien werden de biografische basis 'van De memorandums van Dood huis', van tragisch ispovedalnoi boek, porazivshei door sovremennikov bravery en de macht van het animo van schrijver.