Дзяцінства Імануіла прайшло на ўскраіне Кенігсберга сярод дробных гандляроў і рамеснага люду. Хлопчыка выхоўвалі ў становішчы павагі да працы, сумленнасці і пурытанскай строгасці. Маці як магла імкнулася ўмацаваць слабое здароўе сына, не забываючы пры гэтым і пра адукацыю, і пра правілы маральных паводзін.
У 1730 г. шасцігадовы Кант паступіў у пачатковую школу, а праз два гады яго аддалі ў дзяржаўную царкоўную гімназію - 'калегію Фрыдрыха', на лацінскае аддзяленне. Асноўнымі прадметамі там былі латынь і багаслоўе, абавязкова было таксама вывучэнне грэцкага і старажытнагабрэйскага моў, праводзіліся факультатыўныя заняткі па матэматыцы, музыцы, вывучаліся французскі і польскі мовы. Дзякуючы прыродным здольнасцям і стараннасці Імануіл лічыўся адным з лепшых вучняў калегіі.
Бацькі Канта і пастар Франц Альберт Шульц, выканаўца абавязкаў дырэктара гімназіі, жадалі, каб хлопчык стаў святаром. Але пад уплывам выкладчыка лацінскай мовы Генденрейха Імануіл захапіўся антычнай паэзіяй і філалогіяй і ўвосень 1740 г. паступіў у Кенігсбергскі ўніверсітэт.
Дагэтуль сапраўды невядома, на якім факультэце ён вучыўся, бо ў захаваных спісах студэнтаў на гэта няма ўказанняў. Ва ўніверсітэце існавала чатыры факультэта, тры з іх - багаслоўскі, медыцынскі і юрыдычны - ставіліся да 'вышэйшым', а філасофскі - да 'найнізкім'. Паводле загада Фрыдрыха Вільгельма I студэнты маглі лічыцца толькі на адным з вышэйшых факультэтаў, бо 'салдацкаму каралю' патрэбныя былі першым чынам пісьменныя службоўцы, да філасофіі ж ён ставіўся досыць скептычна. Першыя біёграфы Канта меркавалі, што ён абраў тэалогію, аднак, прааналізаваўшы пералік прадметаў, якім будучы навуковец надаваў найвялікую ўвагу, можна зрабіць выснову, што ён, хутчэй за ўсё, вучыўся на медыцынскім факультэце. |